Strony związane z hasłem 'falowniki':

1 · 2 · następna strona »
  • Regulatory silników prądu stałego »

    Układ kaskadowej regulacji ciśnienia . W celu zapewnienia stabilizacji trybu pracy poszczególnych kotłów w przypadku nie tylko zewnętrznych, ale również wewnętrznych zakłóceń stosuje się obecnie w ZSRR układ regulacji tzw. kaskadowy. W układzie tym na każdym z kotłów pracujących na wspólny przewód główny zainstalowany jest regulator obciążenia cieplnego, a ponadto jest też wspólny dla wszystkich kotłów korekcyjny regulator ciśnienia. Układ ten przyjęto w r. 1955 za układ typowy i nazwano układem z głównym regulatorem korekcyjnym. Zadaniem regulatora 1 w omawianym układzie nie jest sterowanie doprowadzania paliwa, lecz jedynie korygowanie nastawienia regulatora obciążenia cieplnego 2 każdego z kotłów regulujących. Każdy z tych regulatorów, sterując doprowadzanie paliwa, utrzymuje odpowiednie do wartości zadanej przez regulator korekcyjny obciążenie cieplne swojego kotła. Regulatory 2 mają nastawniki 3, służące do nastawiania żądanego rozkładu obciążeń na poszczególne kotły.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki serwis »

    Podajniki paliwa służą do regulacji doprowadzenia paliwa stałego. Doprowadzenie paliwa do młynów odbywa się za pomocą podajników surowego paliwa, a pyłu do paleniska — za pomocą podajników pyłu węglowego.
    Podajniki surowego paliwa
    W elektrowniach Związku Radzieckiego stosuje się następujące podajniki surowego paliwa: talerzowe, taśmowe i zgarniakowe.
    Dopływ paliwa zależy od położenia noża, położenia pierścienia rury teleskopowej oraz od prędkości obrotowej talerza. W przypadku indywidualnego sterowania podajnikami środkiem regulacji jest przesunięcie noża. Przy sterowaniu zespołowym kilku na raz podajnikami stosuje się silniki elektryczne o regulowanej prędkości obrotowej. Zmiana położenia pierścienia stanowi środek ręcznego korygowania pracy podajnika.
    Przemysł radziecki produkuje podajniki talerzowe paliwa surowego o wydajności 5, 10, 20, i 30 t/godz.
    Zaletami podajników talerzowych jest ich zwarta budowa, nieznacznie zasysanie powietrza oraz szeroki zakres regulacji. Główna ich wada polega na tym, że paliwo o zwiększonej wilgotności ślizga się po tarczy, co wywołuje bądź zmniejszenie się ilości doprowadzonego paliwa, bądź też całkowite zatrzymanie jego dopływu. Z tego to powodu podajników talerzowych nie stosuje się, jeżeli wilgotność paliwa przekracza 30—33%.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Porównaj falowniki »

    Zastosowanie aparatury hydraulicznej do budowy regulatorów wielo sygnałowych związane jest z tymi samymi trudnościami, co i w przypadku stosowania aparatury elektromechanicznej.
    Do zalet regulatorów strumieniowych należy zaliczyć ciągłość ich działania oraz fakt, że w ich skład wchodzi siłownik hydrauliczny, pracujący zazwyczaj z prędkością proporcjonalną do odchylenia wielkości regulowanej.
    Wzmacniacze strumieniowe
    W zależności od liczby stopni wzmocnienia rozróżnia się jedno- oraz dwustopniowe wzmacniacze strumieniowe.
    a. Wzmacniacze jednostopniowe
    Rurka strumieniowa. Podstawowym elementem wzmacniacza strumieniowego jest rurka strumieniowa . Rurka strumieniowa umocowana jest na wydrążonej osi i może się obracać o niewielki kąt ograniczony śrubami oporowymi. Rurka jest zakończona zwężającą się końcówką, wykonaną ze stali nierdzewnej.
    Ciecz roboczą (najczęściej olej transformatorowy) doprowadza się pod ciśnieniem po (6^8 kG/cm2) przez wydrążoną oś do rurki strumieniowej.
    W korpusie wzmacniacza, bezpośrednio na wprost otworu wyjściowego rurki strumieniowej, umieszczona jest płytka z dyszami odbiorczymi. Otwory wejściowe dysz tej płytki znajdują się w płaszczyźnie ruchu rurki w odległości 2,5 mm (między osiami). Całkowity przesuw końca rurki wynosi ± 1,25 mm.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Cena falownika LG »

    Urządzenia nastawcze (nastawniki wartości zadanej) służą do nastawiania regulatora na zadaną wartość wielkości regulowanej lub do przekazywania działania urządzeń sprzężenia zwrotnego. Siła wytwarzana przez urządzenia nastawcze działa na rurkę strumieniową i równoważy się z siłą od urządzenia pomiarowego.
    Najprostszym nastawnikiem wartości zadanej jest sprężyna, której naciąg można zmieniać ręcznie.
    Jeżeli regulator ma jedno tylko urządzenie pomiarowe, to nastawnik instaluje się bezpośrednio na obudowie wzmacniacza strumieniowego. W regulatorach wielo sygnałowych na rurkę strumieniową działają dwa lub trzy urządzenia pomiarowe. W tych przypadkach konstrukcja jednego z owych urządzeń powinna być taka, by można było zmieniać zadane nastawienie.
    W celu przekazywania działania urządzeń sprzężenia zwrotnego do wzmacniacza strumieniowego stosuje się specjalne urządzenia nastawcze, uzyskujące napęd od krzywki lub izodromu.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki 9300 »

    Optymalne wartości nadmiaru powietrza zależą od rodzaju paliwa, sposobu spalania, budowy urządzenia paleniskowego i od obciążenia zespołu kotłowego. W konkretnych warunkach pracy wartości optymalne nadmiaru powietrza przy różnych obciążeniach wyznacza się na podstawie badań zespołu kotłowego i wciąga łącznie z wynikami analizy gazowej (C02 lub 02) do dziennika kotłowego. Znaczne powiększenie nadmiaru powietrza w stosunku do jego wartości optymalnej powoduje wzrost strat ciepła zawartego w uchodzących gazach, zbytnie natomiast zmniejszenie nadmiaru powietrza w palenisku wywołuje wzrost strat związanych z niezupełnym spalaniem.,
    Sterowanie dopływu powietrza powinno zapewnić utrzymanie zadanych optymalnych nadmiarów powietrza w zakresie wartości (ap)ODt = ±0,04, co odpowiada odchyleniu zawartości C02 w gazach od wartości zadanej nie przekraczającemu ±0,5%.
    Regulacja ciągu ma na celu całkowite usuwanie na zewnątrz produktów spalania.
    Wydajność wentylatorów wyciągowych powinna w każdej chwili odpowiadać wydajności wentylatorów podmuchu. Wskaźnikiem tego jest podciśnienie w komorze paleniskowej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Naprawa falowników »

    Obciążenie cieplne kotła przy zakłóceniach wewnętrznych zmienia się szybciej niż ciśnienie pary, toteż regulator obciążenia cieplnego zareaguje na wymuszenie i przywróci odpowiednią ilość odprowadzanego paliwa, zanim jeszcze zakłócenie zdąży wpłynąć w istotny sposób na ciśnienie w głównym przewodzie parowym. Tak więc przy stosowaniu kaskadowego układu regulacji zakłócenie wewnętrzne w jednym z kotłów zostaje zlikwidowane jeszcze przed tym, zanim zdąży wywrzeć znaczniejszy wpływ na pracę pozostałych, połączonych równolegle, kotłów.
    Układ kaskadowy, podobnie jak i układ rozpatrzony poprzednio, umożliwia przestawienie części kotłów na pracę przy stałym podstawowym obciążeniu. Regulator obciążenia cieplnego pozostaje przy tym czynny, tyle tylko, że nastawia się go ręcznie na stałą wartość zadaną, niezależnie od działania głównego regulatora korekcyjnego. W tym przypadku stałą wartość obciążenia tego kotła utrzymuje automatycznie jego regulator obciążenia cieplnego.
    Układ kaskadowy regulacji ciśnienia pary i obciążenia kotłów ma wyraźną przewagę nad układem w zastosowaniu do wszystkich paliw, z wyjątkiem ciekłych i gazowych o stałym ciepłe spalania. W kotłach, w których spalany jest gaz albo mazut, zakłóceń wewnętrznych nie ma, a więc nie ma też potrzeby stosowania regulatorów obciążenia cieplnego.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki VLT 2800 »

    Sztywne połączenie za pomocą cięgła można stosować wówczas, gdy odległość między zaworem a siłownikiem nie przekracza 5-7 m, a całkowity kąt obrotu wyjściowego wału siłownika nie przekracza 90°.
    Połączenie zaworu z siłownikiem za pomocą liny może być stosowane przy dowolnym kącie obrotu wału wyjściowego, gdy przesunięcia dźwigni i korby zachodzą w różnych płaszczyznach i gdy odległość między siłownikiem a zaworem wynosi do 20-25 m.
    W tym przypadku na wale wyjściowym siłownika osadza się zamiast korby koło linowe z nawiniętą na nim liną o średnicy 4-5 mm. W celu zapobieżenia ślizganiu się liny umocowuje się ją na kole za pomocą specjalnego zacisku. Drugi koniec przerzuconej przez krążek liny umocowuje się na dźwigni zaworu i w takim jej punkcie, żeby obrót koła linowego od jednego do drugiego położenia skrajnego odpowiadał całkowitemu suwowi zaworu.
    Jeżeli przekładnia linowa działa jednostronnie, to przesunięcie dźwigni zaworu spowodowane przez siłownik zachodzi tylko w jednym kierunku, w drugim natomiast odbywa się pod działaniem ciężaru zapewniającego jednocześnie odpowiedni naciąg liny.
    Główną wadą połączenia linowego jest okoliczność, że lina stopniowo się wydłuża, co powoduje, że położenie zawieradła zaworu w stosunku do położenia korby siłownika ulega zmianie.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Zadajniki sygnałów »

    Układ regulacji ciśnienia pary daje możność zadowalającego przywrócenia trybu pracy poprzedzającego wystąpienie zakłóceń zewnętrznych (zmianę poboru pary przez turbiny). W tym przypadku regulator główny, odbierający sygnał odchylenia ciśnienia w głównym przewodzie parowym, zmienia proporcjonalnie ilość paliwa doprowadzanego do wszystkich kotłów regulujących. Układ ten jednakże przy zakłóceniach wewnętrznych (samoistna zmiana ilości doprowadzanego paliwa) nie jest w stanie zapewnić utrzymania przez każdy z kotłów zadanego obciążenia, co prowadzi znów do zmiany rozkładu obciążeń pomiędzy wszystkie pracujące równoległe zespoły. W celu wyjaśnienia sobie przyczyn tej zmiany rozkładu obciążeń rozpatrzmy najprostszy przykład pracy regulatora przy zmianie dopływu paliwa do jednego z kotłów.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki Sinamics »

    Wymiary i konstrukcja zaworów regulujących zależą od ich przeznaczenia. Do regulacji temperatury przegrzania za pomocą wtrysku, do stałego odmulania i w wielu innych jeszcze przypadkach regulacji stosunkowo nieznacznych natężeń przepływu, stosuje się z reguły jedno-gniazdowe zawory dławiące (iglicowe i z zawieradłami o specjalnym profilu).
    W niektórych konstrukcjach zaworów, gdy temperatura płynu nie przekracza 50—60°C, stosowane są zamiast omówionych dławnic obrotowych uszczelnienia gumowe. W zaworach tych oś jest otoczona mankietem uszczelniającym, wykonanym z elastycznej, odpornej na działanie ciepła gumy, który będąc przyciskany do osi ciśnieniem wewnętrznym w zaworze, zapewnia niezbędną szczelność. W czasie obracania się osi, mankiet skręca się bez poślizgu po osi, co sprawia, że moment tarcia przy takim uszczelnieniu, praktycznie biorąc, nie istnieje.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Hitachi L100 »

    Zawory regulujące służą do zmiany ilości cieczy, pary lub gazu przepływających w przewodzie rurowym i stanowią najbardziej rozpowszechniony rodzaj organów regulujących.
    W urządzeniach kotłów parowych organy regulujące stosuje się do regulacji dopływu wody zasilającej, dopływu wody do schładzacza pary, stałego odmulania kotła, dopływu ciekłego, a w niektórych przypadkach i gazowego paliwa. Zaworów regulujących używa się również, do regulacji turbin, urządzeń redukcyjno-schładzających, odgazowywaczy i innych urządzeń cieplno energetycznych elektrowni.
    Charakterystyka konstrukcyjna zaworu zależy od budowy i wymiarów grzybka oraz gniazda zaworu. Do regulacji procesów cieplnych w elektrowniach są stosowane zawory grzybkowe (talerzowe), iglicowe, suwakowe i z zawieradłami o specjalnym zarysie.
    Wznios grzybka ponad hmaa: nie pociąga za sobą dostrzegalnego zwiększenia się natężenia przepływu czynnika, ponieważ dławienie strumienia czynnika odbywa się w tych warunkach głównie w przekroju gniazda.
    Zawór grzybkowy o płaskiej przylgni grzybka rzadko bywa stosowany w układach regulacyjnych, gdyż przy wielkich prędkościach przepływu czynnika przez zawór krawędzie grzybka szybko się ścierają, co powoduje zmianę charakterystyki zaworu.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Regulacja częstotliwościowa »

    Regulator ten działa tylko w stanach przejściowych, zmniejszając odchylenia ciśnienia za pomocą czasowej zmiany obciążenia turbiny. Ponieważ regulator 2 ma szczątkową nierównomierność, więc regulator izodromowy 1, odbierając odchylenie wielkości regulowanej w granicach tej nierównomierności, będzie zmieniał dopływ paliwa aż do chwili, gdy zostanie przywrócone nominalne ciśnienie pary. Regulator statyczny 2 przywróci przy tym poprzednie zadane obciążenie turbiny.
    Zasada regulacji ciśnienia pary za pomocą oddziaływania na zawór turbiny stosowana jest jedynie do bloków włączonych do układów energetycznych wielkich mocy, nie pracujących w trybie regulacji obciążenia siłowni. W przeciwnym razie polepszenie jakości regulacji ciśnienia pary osiągało by się kosztem odpowiedniego pogorszenia jakości regulacji częstotliwości. W niektórych przypadkach regulator 2 używany jest nie jako dodatkowy środek regulacji ciśnienia, lecz jako zabezpieczenie przed spadkiem ciśnienia; znaczy to, że regulator jest czynny dopiero wówczas, gdy ciśnienie opadnie poniżej ustalonej wartości granicznej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki invertek »

    Podstawę budowy układów regulacji procesu spalania stanowią wyłożone wyżej zasady ogólne. Na wybór takiego układu wpływają liczne czynniki natury konstrukcyjnej i eksploatacyjnej (rodzaj paliwa i sposoby jego spalania, typ i właściwości urządzeń pomocniczych, charakter obciążenia elektrowni itp.). Zależnie od tego w układzie regulacji instaluje się trzy (lub więcej) regulatory, połączone ze sobą w jeden układ regulacji procesu spalania. Najbardziej rozpowszechnione są układy regulacji procesu spalania przeznaczone dla kotłów z podajnikami pyłu, z młynami szybowymi i dla kotłów pyłowogazowych, na dwa rodzaje paliwa (pył i gaz).

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki ie5 »

    Zespół kotłowy jako obiekt regulacji ciśnienia pary można rozpatrywać jako dwa samodzielne człony szeregowe: palenisko oraz kocioł właściwy (mówiąc ściślej — część kotła, w której się odbywa wytwarzanie pary).
    Wielkością regulowaną jest ciśnienie pary w walczaku kotłowym pw, a działaniem regulującym — zmiany dopływu ciepła do paleniska związane ze zmianą dopływu paliwa AB i powietrza Ay. Przy zmianie dopływu ciepła wraz z ilością paliwa zmienia się ilość ciepła AQ przejętego przez powierzchnię ogrzewalną. Ten pośredni parametr charakteryzuje oddziaływanie pierwszego członu zespołu na człon drugi.
    Podstawowym zakłóceniem procesu regulacji ciśnienia pary w kotle jest zmiana poboru (zużycia) pary. Ponadto wpływ na ciśnienie pary okazuje zmiana dopływu wody zasilającej AW. Oba te zakłócenia oddziału ją, w odróżnieniu od dopływu paliwa i powietrza, bezpośrednio na tryb pracy kotła właściwego i nie są związane z pracą paleniska.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Reduktory lenze »

    Regulacja procesu spalania w paleniskach kotłów parowych sprowadza się do sterowania doprowadzania paliwa i powietrza oraz do sterowania ciągu.
    Sposób regulacji procesu spalania zależny jest przede wszystkim od sposobu spalania paliwa i od konstrukcji urządzenia paleniskowego. W wielkich kotłach elektrowni podstawowym rodzajem paleniska jest palenisko palnikowe. Niżej rozpatrywane są zagadnienia związane z palnikowym spalaniem paliwa.
    Regulacja doprowadzania paliwa. Ilość paliwa spalanego w dowolnej chwili w palenisku kotłowym powinna być taka, aby ilość wytwarzanej przez kocioł pary wodnej odpowiadała ilości pary pobieranej z kotła (tzn. zewnętrznemu obciążeniu kotła). Wskaźnikiem tej odpowiedniości jest ciśnienie pary w walczaku kotłowym.
    Jeżeli przy spalaniu paliwa wydziela się ciepła więcej niż to jest potrzebne do wytworzenia niezbędnej ilości pary, to nadmiar ciepła gromadzi się w kotle powodując wzrost ciśnienia. Odwrotnie, w przypadku gdy paliwo jest dostarczane w niedostatecznej ilości, niezbędna ilość pary wytwarzana jest kosztem ilości ciepła zakumulowanego w wodzie kotłowej, a ciśnienie pary przy tym spada. Z powyższego wynika, że paliwo powinno być doprowadzane w ten sposób, aby mogła być zapewniona stała, wartość zadana ciśnienia pary w kotle.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki JX »

    Regulacja wydajności wentylatorów ciągu może być dokonywana za pomocą dławienia, zmiany prędkości obrotowej wentylatora i zmiany za pomocą kierownicy wartości kąta pod którym strumień wchodzi do wirnika.
    Regulacja dławieniem stanowi najprostszy, lecz i najmniej ekonomiczny, sposób zmiany wydajności wentylatorów ciągu i podmuchu. Charakterystyka wentylatora pozostaje w tym przypadku niezmienna, a w celu zmniejszenia wydajności wytwarzany jest za pomocą obrotowej klapy dławiącej dodatkowy opór na drodze przepływu. Regulacja dławieniem daje możność uzyskania szerokiego zakresu zmian natężenia przepływu, lecz na skutek konieczności pokonywania dodatkowo wytworzonego oporu wywołuje wzmożone zużycie energii elektrycznej na wytworzenie ciągu i podmuchu. Regulacji dławieniem nie stosuje się obecnie w elektrowniach niemal wcale.
    Zmiana prędkości obrotowej wentylatorów ciągu i podmuchu jest najekonomiczniejszym sposobem regulacji ich wydajności. Do tego celu są stosowane silniki elektryczne o zmiennej prędkości obrotowej. Inny sposób zmiany prędkości obrotowej polega na użyciu sprzęgieł hydraulicznych (i elektromagnetycznych). W tym przypadku do napędu służy silnik elektryczny o stałej prędkości obrotowej.
    Oba sposoby regulacji wydajności wentylatorów ciągu i podmuchu przez zmianę ich prędkości obrotowej nie znalazły dotąd szerszego: zastosowania w energetyce radzieckiej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Serwis falowników Danfoss »

    Szczególnie niekorzystny wpływ na pracę regulatora ma niejednoznaczność charakterystyki, która ma miejsce, gdy przy tym samym położeniu organu regulującego wartości natężenia przepływu danego czynnika są różne. Przykładem takiej charakterystyki jest krzywa zależności ilości pyłu dostarczanego przez podajniki ślimakowe od prędkości obrotowej podajnika. Ilość pyłu węglowego uzyskiwana przy tej samej prędkości obrotowej może się zmieniać w szerokich granicach, a to ze względu na zmiany jego wilgotności, poziomu w zasobnikach i z innych jeszcze przyczyn. Ta właściwość podajników pyłowęglowych utrudnia w istotny sposób regulację procesu spalania paliwa pyłowego.
    Charakterystyki organów regulujących sporządza się przy rozwiązywaniu dwóch rodzajów zagadnień: przy obliczaniu sprawdzającym, tzn. przy sprawdzaniu przydatności już obranego organu regulującego i przy obliczaniu konstrukcyjnym — czyli przy obieraniu wymiarów i konstrukcji organu regulującego, mającego spełniać z góry określone wymagania.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Serwis techniczny o falownikach »

    Korektor wzmacniacza służy do zmiany stosunku sił działających na rurkę strumieniową ze strony urządzenia pomiarowego i nastawnika.
    Po obu stronach korpusu wzmacniacza znajdują się gniazda na śruby do umocowania urządzeń pomiarowych lub nastawczych i okienka do wprowadzenia popychaczy, przez które urządzenia te działają na rurkę strumieniową. Wzmacniacz typu, ,YOKr-1" przeznaczony jest do pracy z dwoma urządzeniami pomiarowymi o poziomym postępowym ruchu popychaczy.
    W konstrukcji wzmacniacza przewidziano urządzenie do ręcznego przesuwania rurki strumieniowej. Urządzenie to składa się z nakrętki 10, osi 11 i widełek 12 obejmujących rurkę. Widełki powracają do swego środkowego położenia pod działaniem sprężyny powrotnej 13.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Softstarty abb »

    Korektor umożliwia zmianę siły przekazywanej rurce strumieniowej przy tej samej wartości wielkości mierzonej.
    Do pomiaru spadków ciśnienia stosuje się różnicowe urządzenie z dwoma mieszkami falistymi. Konstrukcja takiego urządzenia typu „YH". Dwu mieszkowe urządzenie pomiarowe różni się od omówionego wyżej urządzenia „YMC-1" tym, że na dźwignię działają siły przekazane jej przez dwa mieszki, z których każdy mierzy jedno z porównywanych z sobą ciśnień.
    Poza rozpatrzonymi wyżej konstrukcjami urządzeń pomiarowych z mieszkami. falistymi przemysł radziecki wytwarza jeszcze kilka ich odmian różniących się od siebie sposobem przekazywania odpowiedniego oddziaływania na rurkę strumieniową i wartością powierzchni czynnej stosowanych mieszków.
    Urządzenia pomiarowe z przeponą płaską stosuje się do pomiaru ciśnienia lub jego spadku do 1600 mm H20.
    Urządzenia te, zależnie od wartości ciśnienia statycznego, na które jest obliczony ich korpus, są produkowane na ciśnienie niskie (typu „YMMH"), średnie (typu „YMMC" i wysokie (typu „YMMB").

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Wortal o falownikach »

    Sprzężenie dynamiczne służy do zapewnienia działającego czasowo sprzężenia pomiędzy regulatorami. Urządzenie to, mieszczące się w oddzielnej skrzynce, składa się z potencjometru Rlf wymiennego opornika R2, włączonego z nim w szereg wymiennego opornika R3 i z kondensatora C. Przy włączeniu regulatora A na jego zaciskach 7, 9 występuje napięcie stałe 24 V. Biegunowość tego napięcia zależy od kierunku włączenia przekaźnika polaryzowanego typu PII-5 regulatora A, a zatem od kierunku przesunięcia jego organu regulującego. Jeżeli na przykład zamkną się górne styki przekaźnika regulatora A, to zacisk 9 stanie się zaciskiem ujemnym, a zacisk 7 dodatnim. Gdy zamkną się dolne styki przekaźnika, znaki napięcia na zaciskach 7, 9 zmienią się na przeciwne. Napięcie z zacisków 7, 9 doprowadzone do potencjometru ładuje kondensator C przez oporniki R2 i R3. W miarę ładowania się kondensatora napięcie stałe z urządzenia sprzężenia dynamicznego zostaje doprowadzone do lewej siatki pierwszej lampy urządzenia sterującego regulatora B przez zacisk 10. W tym przypadku zwiernik między zaciskami 9, 10 regulatora B powinien być usunięty. Sygnał ten uruchamia regulator B mimo braku odchylenia jego parametru od wartości zadanej. Z chwilą ustania działania regulatora A znika napięcie na potencjometrze Px i kondensator C zaczyna się wyładowywać przez oporniki R2 i R3. Znika też sygnał na zacisku 10.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • VACON NXL »

    W układach regulacji, których człony mają charakterystyki liniowe, pożądane jest, aby charakterystyka organu regulującego była również liniowa, tzn. aby regulowane natężenie przepływu danego czynnika zmieniało się proporcjonalnie do przesunięcia organu regulującego . W wielu przypadkach charakterystyki poszczególnych członów układu są nieliniowe. W obiektach na przykład z samo wyrównywaniem współczynnik samo wyrównywania zwiększa się z reguły w miarę wzrostu obciążenia. Nieliniowymi mogą być również niektóre elementy regulatora. W takich układach regulacji jest pożądane, żeby charakterystyka organu regulującego była również nieliniowa, przy czym charakterystyka ta powinna kompensować nieliniowość pozostałych członów układu, zapewniając przez to stałość optymalnych parametrów nastawienia regulatora przy różnych obciążeniach.
    Jeżeli wymagana, liniowa czy nieliniowa, charakterystyka nie może być uzyskana, to jednak dąży się w każdym razie, aby zmiana natężenia przepływu przy przemieszczaniu organu regulującego odbywała się w sposób płynny, tzn. unika się gwałtownych zmian nachylenia charakterystyki .

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
1 · 2 · następna strona »