Strony związane z hasłem 'regulatory':

  • Regulatory silników prądu stałego »

    Układ kaskadowej regulacji ciśnienia . W celu zapewnienia stabilizacji trybu pracy poszczególnych kotłów w przypadku nie tylko zewnętrznych, ale również wewnętrznych zakłóceń stosuje się obecnie w ZSRR układ regulacji tzw. kaskadowy. W układzie tym na każdym z kotłów pracujących na wspólny przewód główny zainstalowany jest regulator obciążenia cieplnego, a ponadto jest też wspólny dla wszystkich kotłów korekcyjny regulator ciśnienia. Układ ten przyjęto w r. 1955 za układ typowy i nazwano układem z głównym regulatorem korekcyjnym. Zadaniem regulatora 1 w omawianym układzie nie jest sterowanie doprowadzania paliwa, lecz jedynie korygowanie nastawienia regulatora obciążenia cieplnego 2 każdego z kotłów regulujących. Każdy z tych regulatorów, sterując doprowadzanie paliwa, utrzymuje odpowiednie do wartości zadanej przez regulator korekcyjny obciążenie cieplne swojego kotła. Regulatory 2 mają nastawniki 3, służące do nastawiania żądanego rozkładu obciążeń na poszczególne kotły.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Grawerowanie tabliczek »

    Regulator ekonomiczności 7 otrzymuje sygnał dodatkowy, zależny od zużycia gazu. Konieczność wytwarzania takiego sygnału powstaje ze względu na to, że optymalny stosunek „ciepło-powietrze" przy różnych wartościach stosunku gazu i pyłu nie pozostaje stały. Przy zmianie proporcji spalanych w kotle paliw należy automatycznie korygować nastawienie zadanego stosunku. Ponieważ zużycie gazu można zmierzyć i prościej i dokładniej niż zużycie paliwa rezerwowego, więc korekcję, o której mowa, przeprowadza się, stosując sygnał zużycia gazu.
    W skład układu wchodzi dodatkowy regulator stosunku „gaz-powietrze" 8, którego zadaniem jest prawidłowy rozkład ogólnego powietrza pomiędzy palniki gazowe i pyłowe. Regulator ten działa na klapę regulującą 9, zainstalowaną w przewodzie powietrznym prowadzącym do palników gazowych. Zazwyczaj instaluje się dwa regulatory „gaz-powietrze" (po jednym z prawej i lewej strony kotła).
    W układach regulacji automatycznej procesu spalania stosowane są, jak dotąd, następujące trzy rodzaje urządzeń regulacyjnych: elektromechaniczne, elektroniczne oraz hydrauliczne. Jednocześnie prowadzone są prace nad zużytkowaniem do tych celów radzieckich urządzeń pneumatycznych.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Cena falownika LG »

    Urządzenia nastawcze (nastawniki wartości zadanej) służą do nastawiania regulatora na zadaną wartość wielkości regulowanej lub do przekazywania działania urządzeń sprzężenia zwrotnego. Siła wytwarzana przez urządzenia nastawcze działa na rurkę strumieniową i równoważy się z siłą od urządzenia pomiarowego.
    Najprostszym nastawnikiem wartości zadanej jest sprężyna, której naciąg można zmieniać ręcznie.
    Jeżeli regulator ma jedno tylko urządzenie pomiarowe, to nastawnik instaluje się bezpośrednio na obudowie wzmacniacza strumieniowego. W regulatorach wielo sygnałowych na rurkę strumieniową działają dwa lub trzy urządzenia pomiarowe. W tych przypadkach konstrukcja jednego z owych urządzeń powinna być taka, by można było zmieniać zadane nastawienie.
    W celu przekazywania działania urządzeń sprzężenia zwrotnego do wzmacniacza strumieniowego stosuje się specjalne urządzenia nastawcze, uzyskujące napęd od krzywki lub izodromu.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki VLT 2800 »

    Sztywne połączenie za pomocą cięgła można stosować wówczas, gdy odległość między zaworem a siłownikiem nie przekracza 5-7 m, a całkowity kąt obrotu wyjściowego wału siłownika nie przekracza 90°.
    Połączenie zaworu z siłownikiem za pomocą liny może być stosowane przy dowolnym kącie obrotu wału wyjściowego, gdy przesunięcia dźwigni i korby zachodzą w różnych płaszczyznach i gdy odległość między siłownikiem a zaworem wynosi do 20-25 m.
    W tym przypadku na wale wyjściowym siłownika osadza się zamiast korby koło linowe z nawiniętą na nim liną o średnicy 4-5 mm. W celu zapobieżenia ślizganiu się liny umocowuje się ją na kole za pomocą specjalnego zacisku. Drugi koniec przerzuconej przez krążek liny umocowuje się na dźwigni zaworu i w takim jej punkcie, żeby obrót koła linowego od jednego do drugiego położenia skrajnego odpowiadał całkowitemu suwowi zaworu.
    Jeżeli przekładnia linowa działa jednostronnie, to przesunięcie dźwigni zaworu spowodowane przez siłownik zachodzi tylko w jednym kierunku, w drugim natomiast odbywa się pod działaniem ciężaru zapewniającego jednocześnie odpowiedni naciąg liny.
    Główną wadą połączenia linowego jest okoliczność, że lina stopniowo się wydłuża, co powoduje, że położenie zawieradła zaworu w stosunku do położenia korby siłownika ulega zmianie.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Opisy elektryczne »

    W kotłach z młynami szybowymi, automatyzowanymi w okresie przed r. 1955, uzyskał rozpowszechnienie układ z regulatorem głównym (bez regulatora obciążenia cieplnego). Różnica między tym układem, polega na tym, że główny regulator ciśnienia steruje bezpośrednio stacją sterowania podajnikami paliwa wszystkich kotłów, a regulatory ekonomiczności otrzymują sygnały uzależnione od położenia trawersy nastawnika płaskiego. W kotłach z młynami szybowymi ujemne strony układu z regulatorem głównym uwydatniają się w stopniu nieco mniejszym, niż w kotłach wyposażonych w podajniki pyłu. Przyczyną tego jest okoliczność, że charakterystyki podajników węgla surowego są bardziej stabilne, niż podajników pyłu. Poza tym zakłócenia wewnętrzne pochodzące od podajników węgla są tu wygładzane dodatkowo przez młyn szybowy.
    W niektórych elektrowniach, szczególnie przy spalaniu torfu wycinanego, stosowany jest układ regulacji procesu spalania, w którym parametrem charakteryzującym obciążenie młynów jest moc ich silników elektrycznych. Według tego parametru korygowany jest dopływ paliwa lub powietrza pierwotnego do danego młyna.
    Możliwości szerokiego stosowania takiego- układu są ograniczone tym, że młyny szybowe wyposaża się zwykle w silniki elektryczne o wielokrotnym zapasie mocy1). W zwykłych warunkach pracy młyna silnik taki pracuje w stanie zbliżonym do jałowego; ma on nadmiernie pochyłą charakterystykę zmienności prądu w zależności od zmian obciążenia.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki Sinamics »

    Wymiary i konstrukcja zaworów regulujących zależą od ich przeznaczenia. Do regulacji temperatury przegrzania za pomocą wtrysku, do stałego odmulania i w wielu innych jeszcze przypadkach regulacji stosunkowo nieznacznych natężeń przepływu, stosuje się z reguły jedno-gniazdowe zawory dławiące (iglicowe i z zawieradłami o specjalnym profilu).
    W niektórych konstrukcjach zaworów, gdy temperatura płynu nie przekracza 50—60°C, stosowane są zamiast omówionych dławnic obrotowych uszczelnienia gumowe. W zaworach tych oś jest otoczona mankietem uszczelniającym, wykonanym z elastycznej, odpornej na działanie ciepła gumy, który będąc przyciskany do osi ciśnieniem wewnętrznym w zaworze, zapewnia niezbędną szczelność. W czasie obracania się osi, mankiet skręca się bez poślizgu po osi, co sprawia, że moment tarcia przy takim uszczelnieniu, praktycznie biorąc, nie istnieje.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Hitachi L100 »

    Zawory regulujące służą do zmiany ilości cieczy, pary lub gazu przepływających w przewodzie rurowym i stanowią najbardziej rozpowszechniony rodzaj organów regulujących.
    W urządzeniach kotłów parowych organy regulujące stosuje się do regulacji dopływu wody zasilającej, dopływu wody do schładzacza pary, stałego odmulania kotła, dopływu ciekłego, a w niektórych przypadkach i gazowego paliwa. Zaworów regulujących używa się również, do regulacji turbin, urządzeń redukcyjno-schładzających, odgazowywaczy i innych urządzeń cieplno energetycznych elektrowni.
    Charakterystyka konstrukcyjna zaworu zależy od budowy i wymiarów grzybka oraz gniazda zaworu. Do regulacji procesów cieplnych w elektrowniach są stosowane zawory grzybkowe (talerzowe), iglicowe, suwakowe i z zawieradłami o specjalnym zarysie.
    Wznios grzybka ponad hmaa: nie pociąga za sobą dostrzegalnego zwiększenia się natężenia przepływu czynnika, ponieważ dławienie strumienia czynnika odbywa się w tych warunkach głównie w przekroju gniazda.
    Zawór grzybkowy o płaskiej przylgni grzybka rzadko bywa stosowany w układach regulacyjnych, gdyż przy wielkich prędkościach przepływu czynnika przez zawór krawędzie grzybka szybko się ścierają, co powoduje zmianę charakterystyki zaworu.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Regulacja częstotliwościowa »

    Regulator ten działa tylko w stanach przejściowych, zmniejszając odchylenia ciśnienia za pomocą czasowej zmiany obciążenia turbiny. Ponieważ regulator 2 ma szczątkową nierównomierność, więc regulator izodromowy 1, odbierając odchylenie wielkości regulowanej w granicach tej nierównomierności, będzie zmieniał dopływ paliwa aż do chwili, gdy zostanie przywrócone nominalne ciśnienie pary. Regulator statyczny 2 przywróci przy tym poprzednie zadane obciążenie turbiny.
    Zasada regulacji ciśnienia pary za pomocą oddziaływania na zawór turbiny stosowana jest jedynie do bloków włączonych do układów energetycznych wielkich mocy, nie pracujących w trybie regulacji obciążenia siłowni. W przeciwnym razie polepszenie jakości regulacji ciśnienia pary osiągało by się kosztem odpowiedniego pogorszenia jakości regulacji częstotliwości. W niektórych przypadkach regulator 2 używany jest nie jako dodatkowy środek regulacji ciśnienia, lecz jako zabezpieczenie przed spadkiem ciśnienia; znaczy to, że regulator jest czynny dopiero wówczas, gdy ciśnienie opadnie poniżej ustalonej wartości granicznej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki invertek »

    Podstawę budowy układów regulacji procesu spalania stanowią wyłożone wyżej zasady ogólne. Na wybór takiego układu wpływają liczne czynniki natury konstrukcyjnej i eksploatacyjnej (rodzaj paliwa i sposoby jego spalania, typ i właściwości urządzeń pomocniczych, charakter obciążenia elektrowni itp.). Zależnie od tego w układzie regulacji instaluje się trzy (lub więcej) regulatory, połączone ze sobą w jeden układ regulacji procesu spalania. Najbardziej rozpowszechnione są układy regulacji procesu spalania przeznaczone dla kotłów z podajnikami pyłu, z młynami szybowymi i dla kotłów pyłowogazowych, na dwa rodzaje paliwa (pył i gaz).

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki ie5 »

    Zespół kotłowy jako obiekt regulacji ciśnienia pary można rozpatrywać jako dwa samodzielne człony szeregowe: palenisko oraz kocioł właściwy (mówiąc ściślej — część kotła, w której się odbywa wytwarzanie pary).
    Wielkością regulowaną jest ciśnienie pary w walczaku kotłowym pw, a działaniem regulującym — zmiany dopływu ciepła do paleniska związane ze zmianą dopływu paliwa AB i powietrza Ay. Przy zmianie dopływu ciepła wraz z ilością paliwa zmienia się ilość ciepła AQ przejętego przez powierzchnię ogrzewalną. Ten pośredni parametr charakteryzuje oddziaływanie pierwszego członu zespołu na człon drugi.
    Podstawowym zakłóceniem procesu regulacji ciśnienia pary w kotle jest zmiana poboru (zużycia) pary. Ponadto wpływ na ciśnienie pary okazuje zmiana dopływu wody zasilającej AW. Oba te zakłócenia oddziału ją, w odróżnieniu od dopływu paliwa i powietrza, bezpośrednio na tryb pracy kotła właściwego i nie są związane z pracą paleniska.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Przekładnie Motovario »

    Komora paleniskowa w charakterze obiektu regulacji podciśnienia jest, praktycznie biorąc, pozbawiona bezwładności. Jej stała czasowa nie przekracza 1 - 2 s. Jednakże ze względu na zastosowanie urządzeń tłumiących, wartość obliczeniowa stałej czasowej obiektu łącznie z urządzeniem pomiarowym dochodzi do 5-15 s.
    Komora paleniskowa ma znaczną zdolność samo wyrównywania, gdyż zmiana podciśnienia odbija się w sposób istotny na wartości dosysania powietrza do wnętrza paleniska poprzez nieszczelności obmurza.
    Automatyczny regulator podciśnienia w palenisku nie może mieć żadnej nierównomierności szczątkowej, ponieważ musi utrzymywać wartość wielkości regulowanej w stosunkowo wąskim zakresie ( + 0,5 mm H20). Są to w większości przypadków regulatory izodromowe, niemniej jednak korzystne własności paleniska jako obiektu regulowanego pozwalają na stosowanie również regulatorów astatycznych.
    Rozróżnia się układy z jedno sygnałową regulacją podciśnienia i z dodatkowym wyprzedzającym sprzężeniem dynamicznym z regulatorem ekonomiczności.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Motoreduktory ślimakowe »

    Znacznie bardziej złożoną sprawą jest regulacja stosunku „paliwo-powietrze" w kotłach pyłowych, a to ze względu na brak prostych i pewnych sposobów ciągłego pomiaru zużycia pyłu węglowego. Szerokie zastosowanie w kotłach z podajnikami pyłu uzyskał w swoim czasie układ regulacji ekonomiczności, w którym zużycie paliwa szacuje się według położenia organu regulującego (opornika), sterującego prędkością obrotową podajników pyłu .
    Długotrwałe doświadczenia zebrane podczas eksploatacji regulatorów stosunku, ,paliwo-powietrze" wykazało, że w kotłach z podajnikami pyłu regulatory te nie mogą zapewnić utrzymania w wymaganych granicach nadmiaru powietrza.
    Przyczyna niezadowalającej pracy regulatorów tego typu polega na tym, że prędkość obrotowa podajników pyłu ze względu na niestabilność ich charakterystyk nie określa jednoznacznie ilości pyłu doprowadzanego do paleniska. Ponadto nie uwzględniona jest najzupełniej jakość spalanego paliwa.
    Z powyższych względów regulatorów stosunku „paliwo-powietrze" w przypadkach automatyzacji kotłów pyłowych obecnie nie stosuje się. Tam wszędzie, gdzie te regulatory zainstalowano poprzednio, zastępuje się je w miarę możności innymi, skuteczniejszymi regulatorami ekonomiczności.
    W pierwszym z tych układów pomiar obciążenia cieplnego kotła (dowolnym z rozpatrzonych powyżej sposobów) i zużycia powietrza wykonuje regulator ekonomiczności bezpośrednio. Ten układ regulacji może być stosowany niezależnie od obranego sposobu regulacji ciśnienia pary i obciążenia kotła.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Falowniki JX »

    Regulacja wydajności wentylatorów ciągu może być dokonywana za pomocą dławienia, zmiany prędkości obrotowej wentylatora i zmiany za pomocą kierownicy wartości kąta pod którym strumień wchodzi do wirnika.
    Regulacja dławieniem stanowi najprostszy, lecz i najmniej ekonomiczny, sposób zmiany wydajności wentylatorów ciągu i podmuchu. Charakterystyka wentylatora pozostaje w tym przypadku niezmienna, a w celu zmniejszenia wydajności wytwarzany jest za pomocą obrotowej klapy dławiącej dodatkowy opór na drodze przepływu. Regulacja dławieniem daje możność uzyskania szerokiego zakresu zmian natężenia przepływu, lecz na skutek konieczności pokonywania dodatkowo wytworzonego oporu wywołuje wzmożone zużycie energii elektrycznej na wytworzenie ciągu i podmuchu. Regulacji dławieniem nie stosuje się obecnie w elektrowniach niemal wcale.
    Zmiana prędkości obrotowej wentylatorów ciągu i podmuchu jest najekonomiczniejszym sposobem regulacji ich wydajności. Do tego celu są stosowane silniki elektryczne o zmiennej prędkości obrotowej. Inny sposób zmiany prędkości obrotowej polega na użyciu sprzęgieł hydraulicznych (i elektromagnetycznych). W tym przypadku do napędu służy silnik elektryczny o stałej prędkości obrotowej.
    Oba sposoby regulacji wydajności wentylatorów ciągu i podmuchu przez zmianę ich prędkości obrotowej nie znalazły dotąd szerszego: zastosowania w energetyce radzieckiej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Serwis falowników Danfoss »

    Szczególnie niekorzystny wpływ na pracę regulatora ma niejednoznaczność charakterystyki, która ma miejsce, gdy przy tym samym położeniu organu regulującego wartości natężenia przepływu danego czynnika są różne. Przykładem takiej charakterystyki jest krzywa zależności ilości pyłu dostarczanego przez podajniki ślimakowe od prędkości obrotowej podajnika. Ilość pyłu węglowego uzyskiwana przy tej samej prędkości obrotowej może się zmieniać w szerokich granicach, a to ze względu na zmiany jego wilgotności, poziomu w zasobnikach i z innych jeszcze przyczyn. Ta właściwość podajników pyłowęglowych utrudnia w istotny sposób regulację procesu spalania paliwa pyłowego.
    Charakterystyki organów regulujących sporządza się przy rozwiązywaniu dwóch rodzajów zagadnień: przy obliczaniu sprawdzającym, tzn. przy sprawdzaniu przydatności już obranego organu regulującego i przy obliczaniu konstrukcyjnym — czyli przy obieraniu wymiarów i konstrukcji organu regulującego, mającego spełniać z góry określone wymagania.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • VACON NXL »

    W układach regulacji, których człony mają charakterystyki liniowe, pożądane jest, aby charakterystyka organu regulującego była również liniowa, tzn. aby regulowane natężenie przepływu danego czynnika zmieniało się proporcjonalnie do przesunięcia organu regulującego . W wielu przypadkach charakterystyki poszczególnych członów układu są nieliniowe. W obiektach na przykład z samo wyrównywaniem współczynnik samo wyrównywania zwiększa się z reguły w miarę wzrostu obciążenia. Nieliniowymi mogą być również niektóre elementy regulatora. W takich układach regulacji jest pożądane, żeby charakterystyka organu regulującego była również nieliniowa, przy czym charakterystyka ta powinna kompensować nieliniowość pozostałych członów układu, zapewniając przez to stałość optymalnych parametrów nastawienia regulatora przy różnych obciążeniach.
    Jeżeli wymagana, liniowa czy nieliniowa, charakterystyka nie może być uzyskana, to jednak dąży się w każdym razie, aby zmiana natężenia przepływu przy przemieszczaniu organu regulującego odbywała się w sposób płynny, tzn. unika się gwałtownych zmian nachylenia charakterystyki .

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »
  • Sterowniki karuzeli dla koni »

    W celu polepszenia jakości regulacji w przejściowych stanach pracy regulator stosunku „para-powietrze" próbowano uzupełnić sygnałem wyprzedzającym, zależnym od prędkości obrotowej podajników, który z biegiem czasu zostawał wyłączany (sprzężenie dynamiczne). Odmianę tegoż układu stanowił regulator stosunku „paliwo-powietrze" z korekcją zależną od zużycia pary. Jednakże i te odmiany regulatorów ekonomiczności za pomocą zmiany obciążenia parowego pracują w stanach przejściowych nie dość skutecznie, gdyż zużycie pary może się zależnie od rodzaju zakłócenia opóźniać względem dopływu paliwa, lecz może też go wyprzedzać.
    Obecnie regulatory stosunku „para-powietrze" nie znajdują już w Związku Radzieckim zastosowania przy automatyzacji urządzeń kotłowych.
    Automatyczna regulacja ekonomiczności procesu spalania na podstawie danych analizy gazowej nie znajdowała przez czas dłuższy zastosowania w praktyce, ponieważ realizacja tego sposobu regulacji natrafiała na wiele trudności. Po pierwsze, konieczne było posiadanie dostatecznie czułego, pewnego i mającego małą bezwładność analizatora spalin. Po drugie, trzeba było zapewnić sobie uzyskanie średniej próbki gazów, tzn. próbki o zawartości tlenu charakteryzującej średnią wartość nadmiaru powietrza w całej objętości komory paleniskowej.

    Data dodania: 14 04 2015 · szczegóły wpisu »